De docenten van de Muzentuin 

Na een dertig jaar in de geestelijke gezondheidszorg gewerkt te hebben, waar ik soms ook wat op een gitaar tokkelde, ben ik serieus klassiek gitaar gaan studeren. Ik deed de staats examen opleiding en begon ook accordeon te spelen, en ging eigenlijk ook van het begin af aan les te geven.en van muziek mij beroep te maken. De vervulling van een oude jongensdroom.

Mede omdat ik, door omstandigheden, zelf pas op late leeftijd muziek ging maken, had ik een soort drang om anderen, vooral kinderen iets mee te geven waarmee ze hun expressie mogelijkheden uit breiden en vooral waar ze veel plezier aan kunnen beleven, zowel individueel als samen spelend met anderen. Ze ontwikkelen iets van zichzelf, wat hun zelfvertrouwen ten goede komt, wat niet competitief is, wat sociale vaardighegheden bevordert en zeker een toegevoegde waarde is in de huidige digitale en beeld cultuur.

Aanvankelijk gaf ik alleen thuis les, maar toen Patricia mij benaderde met het Muzentuin plan, ben ik meteen enthousiast mee gaan doen.
Binnen de Muzentuin geef ik gitaar- en accordeonles en werk ook met samenspeel groepjes. Met gelijkgestemde collega's vindt ik dat geweldig om te doen en ga voorlopig niet met pensioen.
Verder treed ik regelmatig op met het Vestibule ensemble waar ik 18 jaar geleden mee begon, en in diverse andere combinaties, en doe allerlei free lance klussen.

T: 0593 540542   M: 06 46766316

Muziek is altijd een grote passie van me geweest. Als kind speelde ik al klassiek piano, als puber leerde ik mezelf gitaar spelen en ging ik het schoolkoor begeleiden. In mijn studententijd zette ik met anderen onze eigen musicalgroep op. In 1995 studeerde ik in Groningen af als kinderpsychologe. Ik rolde het onderwijs in en gaf les in management en communicatie, later werd ik ook opleidingscoördiantor. Nog later werd ik moeder van twee dochters en verhuisde ik met man en kinderen naar Beilen, alwaar ik in 2006 de Muzentuin opstarttte.
In de Muzentuin komen voor mij diverse lijnen in mijn leven samen: mijn achtergrond als kinderpsychologe, mijn vermogen om les te geven, mijn passie voor muziek en mijn vaardigheid in het organiseren. Het lesgeven is iets dat ik niet meer wil loslaten: het is geweldig om kinderen te helpen hun eerste schreden te zetten in de wereld van muziek!

Mijn naam is Minou Otten en ik geef al heel wat jaartjes les aan kinderen en jongeren in het mooiste vak van de wereld namelijk: TONEEL!
In Emmen heb ik samen met Eva Wortmann de Jeugdtheaterschool opgericht. Deze bestaat inmiddels 11 jaar. Wekelijks zijn er ongeveer 200 kinderen/jongeren die cursussen toneel en theater volgen daar. Op basis van het succes in Emmen, ben ik ervan overtuigd dat er ook in de gemeente Midden-Drenthe veel kinderen en jongeren zijn die theater willen maken. Ja toch?!
Toneelspelen is vooral heel leuk omdat je alle gedachten en gevoelens die je misschien in het gewone leven niet zou laten horen of zien, bij toneel wel aan bod komen. Je wordt je meer bewust van je lichaam, je gaat meer durven, je krijgt meer zelfvertrouwen. Je leert je fantasie en je verbeelding om te zetten in spel. En daarom is THEATER MAKEN het mooiste vak van de wereld!

Tijdens de eerste week op het conservatorium werd ons, eerstejaars studenten, gevraagd waarom we deze opleidingen wilden doen. Wie zou er bijvoorbeeld les willen geven? Daar hoefde ik niet over na te denken. Enthousiast stak ik als eerste mijn hand omhoog. En als enige. Van alle zestig eerstejaars pianisten wilde niemand, echt niémand, lesgeven! Ik begreep er niets van. Het was juist de reden dat ik naar het conservatorium wilde! Ik vond piano spelen en muziek maken zo geweldig, ik wilde daar iedereen enthousiast voor maken.

Nu had ik zelf nooit echt heel leuke pianoleraren gehad. Ze waren saai, streng of gewoon niet aardig en vonden zéker lesgeven niet leuk. Dat zou ik anders doen. Ik wilde, en wil nog steeds, dat iedere leerling met plezier naar z’n muziekles gaat, dat iedere leerling het leuk vindt om te spelen, en vooral: om muziek te maken. Want dat is het allerfijnste dat er is.
En als ik lesgeven niet meer leuk vind? Dan stop ik er mee. Direct. Gelukkig is dat moment nog nooit gekomen!

Nicole van der Veen- Kerssies woont en werkt als beeldend kunstenaar in Hijken.
Haar meisjesdroom werd vervuld na het voltooien van kunstacademie Minerva in
2000, waarna zij professioneel ging schilderen en tekenen. Nicole maakt relistisch
werk waarbij kleur een belangerijke rol speelt. Als model gebruikt zij vaak haar eigen leefomgeving, waarbij de voorkeur uitgaat naar mens en dier. Sinds enige tijd heeft zij ook digitaal een eigen kunstuitleen, geeft zij les en workshops en werkt zij regelmatig in opdracht.

Hallo, ik ben John Huizing en maak al muziek vanaf mijn achtste. Wat mij in de muziek zo trekt is vooral het samen spelen: als ik een band hoor en er mist een bepaalde partij is dat voor mij een reden om daar vol overgave in te duiken.
Zo bespeel ik inmiddels de Bes Bas, Trombon, Bariton, Trompet Bes/C, Jachthoorn, de Piano en Keyboard/Synthesizer, Accordeon en Gitaar.
Ik word vaak gevraagd voor inval werk bij harmonie/fanfare/big band/tiroler kapel/dans& stemmings orkesten. Ik heb geen voorkeur voor een bepaald genre maar probeer zo goed mogelijk de lege plaatsen op te vullen.
Verder speel ik in mijn vaste band Partyband Rits en met elkaar maken we er altijd een vrolijke boel van. Samen spelen is vreselijk leuk om te doen!

Froukje Warnders – AMV lessen.

Vrijwel mijn hele leven ben ik al met muziek bezig. Na blokfluitles heb ik acht jaar pianolessen gevolgd. Vanaf mijn twintigste, toen ik als onderwijzeres voor de klas kwam te staan, heb ik meerdere jaren kinderkoren begeleid.
Vanaf 1993 tot 2010 heb ik gewerkt als vakleerkracht muziek, eerst aan drie scholen,
de laatste tien jaar aan een grote basisschool in Beilen. Naast mijn muzikale activiteiten werk ik als leerkracht aan een basisschool in Beilen in de combinatiegroep 3 / 4.

Ik geniet van het overdragen van muzikale kennis en sta ervan versteld hoeveel de beginnende 'cursisten' van de Muzentuin na hun eerste lessenserie al kunnen! Het begeleiden van de eerste pasjes op weg naar het bespelen van een muziekinstrument geeft mij grote voldoening.

Aan mijn passie voor muziek kan ik op dinsdagavond, mijn vaste zangavond, werken. Ik zing bij het gemengde koor Advendo in Hooghalen.

Ik was drie jaar toen ik, samen met twee oudere zusjes, naar balletles mocht. Ik zie ons nog gaan. We hadden alle drie een klein koffertje met daarin onze balletschoenen, een balletpakje en een maillot. Al snel werd ballet onze grootste passie en thuis, op onze parketvloer en tussen onze blauwfluwelen gordijnen, waanden we ons prima ballerina’s. De uitvoeringen in de Stadsschouwburg van Groningen waren grote hoogtepunten, vooral ook omdat wij, de zusjes, meestal de hoofdrollen hadden en al onze fantasieën waarheid werden op dat grote podium.
Wat ik ook nooit meer zal vergeten is het allereerste examen voor de Royal Academy of Dancing, waarbij een strenge mevrouw in het zwart, mij in het Engels toesprak. Heel spannend voor een meisje van zeven!
Hoewel ik voor een andere richting koos, ben ik wel lange tijd bezig gebleven met dansen. Ik volgde workshops modern, jazz en showdance en deed drie jaar oriëntaals.
In 2009 was ik lid van de Commissie voor Kind en Kunst in Beilen en toen ik werd gevraagd een workshop Kinderdans te geven, twijfelde ik dan ook geen moment. Het werd een geweldige middag.
Patricia Wenzel was daarbij aanwezig omdat een van haar dochters meedeed. Zij heeft gezien hoe ik werk en toen ze voor de Muzentuin iemand zocht benaderde ze mij. Ik heb er niet lang over na hoeven te denken.

Kinderdans is geen ‘balletles voor kleuters’. We doen geen moeilijke oefeningen en pasjes. De nadruk ligt op de eigen fantasie van de kinderen. Ik begeleid ze in het omzetten van die fantasie door het aanbieden van vormen, bewegingen en bijpassende muziek en hoop samen met de kinderen toe te werken naar een leuk afgerond verhaaltje: de uitvoering!

Mijn blauwe koffertje heb ik nog steeds. Het zit vol herinneringen en het draagt nog steeds de geur van de balletschool, de schouwburg, de schmink. Maar het zit ook vol ideeën. Ik denk dat ik het meeneem naar de les en als het open gaat……

In mijn wieg maakt ik al muziek, zei mijn moeder ooit eens. Op vijf jarige leeftijd begon ik serieus op instrumenten te spelen - en heb sindsdien heel wat verschillende instrumenten leren bespelen. Trompet omdat ik het leuk vond, maar de cello en de contrabas uit liefde. Basgitaar omdat het erg op contrabas lijkt en ik daarmee veel in bandjes spelen kon. En omdat het de hartslag is van de muziek!
Als contrabas-speler heb ik veertig jaar bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest gediend. Met dit orkest ben ik de hele wereld over gegaan - veel gezien, veel gespeeld.
Lesgeven is iets wat ik ook mijn hele leven al heb gedaan. Leerlingen komen op je pad, en die begeleid ik dan met veel plezier. Muziek is mijn grote passie, welke ik graag overbreng op jong publiek.

Mijn naam is Nynke Boekema, bij de muzentuin ben ik zangdocente.

Mijn passie is zingen, en als 10-jarig meisje zong ik reeds de sterren van de hemel, als ik mijn ouders mag geloven. Ik wist ook al vroeg, ik wil zangeres worden.

Na de middelbare school ging ik toch een andere richting uit, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en ik ging me bekwamen in het zingen en nam jarenlang zanglessen. Hiernaast volgde ik lessen muziektheorie bij diverse docenten. Ik volgde diverse cursussen, zoals solfège, koordirectie en piano. Aan de Schumann Akademie, het conservatorium voor volwassenen, volgde ik lessen in het vak docerend musicus en bij mijn eigen zangpedagoge volgde ik lessen, methodiek en didactiek.

Gaandeweg kwam ik erachter, dat mijn passie lag in het werken met kinderen. Ik startte mijn eigen zangpraktijk, en inmiddels komen hier kinderen vanaf 7 jaar en volwassenen over de vloer. Kinderen zingen vnl. pop, musical of kinderliedjes en de volwassen zingen in diverse richtingen, van klassiek tot aan musical en populaire muziek. Vanuit mijn praktijk begeleid ik ook kinderen naar audities op het gebied van zang en performance. Dit kan gaan om t.v., film, musical of de voorrondes van Kinderen voor Kinderen Tevens verzorg ik workshops zingen en bewegen bij kinderopvangcentra. Ik heb diverse groepen kinderen die ik lesgeef in zingen en performance. Jongere kinderen, vanaf 6 jaar leren naast zingen, eenvoudige bewegingen aan, en de iets oudere kinderen leren zingen en dansen.

Om bij te blijven in de moderne zangtechniek volg ik workshops van Cathrine Sadolin en Jo Estill, resp. Complete Zangtechniek en Estill Voice Training. Ik word nog steeds gecoacht en zal dit ook blijven doen. Om goed te kunnen blijven lesgeven, vind ik het belangrijk zelf te blijven zingen en dit doe ik dan ook volop, o.a. in het Noord Nederlands Concertkoor, behorend bij het Noord Nederlands Orkest. Hiernaast verzorg ik eigen optredens klassieke en lichte muziek, als mezzo-sopraan of alt , vanuit The Northern Vocalists, de naam van mijn zangpraktijk in Groningen. Hiernaast werk ik mee als soliste bij koren.

Sinds april 2010 ben ik verbonden als freelancer bij de Muzentuin, waar ik met ontzettend veel plezier werk. Het is geweldig om te merken, hoe alle docenten met veel enthousiasme en plezier hun werk doen. Ik vind het enorm belangrijk dat kinderen zich muzikaal ontwikkelen, en ik ben blij dat ik hierin mijn steentje mag bijdragen.